خنده جادوی تو

خنده ای کردی و چون شمع مرا می سوختی..
بی وفا بس کن که در من آتشی افروختی..

جرم ما عاشقی و مستی و مدهوشی بود..
رفتی و بند دلت را به دگرها دوختی..

راز ما راز شب تار و دل پرخون بود..
در شب تار دوصد غم در دلم اندوختی..

یادم افتاد شبی شاه جهان طردم کرد..
یادم آمد که تو درس وصل را آموختی..

چشم زن بر دلم ای دوست ز خانقاه دلت..
که تو خندیدی و رفتی و غمت بفروختی..