جهانت گربه کامم نیست

جهانت گر به کامم نیست دگر کامی نمی خواهم..
که شور عشق در سر نیست گرت کام دگر خواهی..

الا ای مرغ خوش منقار کجا آواز میخوانی..
بیا زین حال دردمندان بجوی اقبالی و راهی..

شب انکار سردی ها شب عشق است در دلها..
که عاشق آن کسی باشد کز این دل میبرد آهی..

جهان بی عشق میسوزد بیا یک شب تو عاشق شو..
که دل بی عشق گر باشد نمی ارزد پر کاهی..

جهان یک روز میمیرد به جرم خواب شهلایی..
به خوابم گر شبی آیی بیابی تاج پادشاهی..

دلا دیوانه شو یک شب جهان بی مایه و پست است..
که کس در بر نمیگیرد چنین شب را به گمراهی..

شب تاریک عاشق را سحر میداند و این دل..
بهای هر دو را یک شب سحر بفروخت بر ماهی..

الا ای مادر گیتی بپوشانم ز شال خویش..
که چون تیغ میزند بر سر خیال روی تو گاهی..

کیوان رحمانی

برچسبها: اشعار کیوان رحمانی

+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۵ساعت 19:47 توسط کیوان رحمانی |