چقدر دلتنگم
چقدر دلم میخواهد مثل تمام روزهایی که گذشت
تو را به یاد بیاورم
میدانی رفیق
حتما که نباید پدرمان بمیرد
حتما که نباید مادرمان بمیرد
دل تنها گریه ندارد
ما عزادار تمام دوستت دارم هایی هستیم که نگفتیم و گذشت
ما سوگوار آغوش های توخالی خویشیم
یک نفر بیاید جار بزند
اهای مردمان سر در گریبان خویش
یک نفر دارد هر روز میمیرد
در این تنهایی بی پدرومادر
یک نفر بیاید ریش گرو بگذارد
دلمان را از جا بکند
دیگر رمقی برایمان نمانده است..

+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم مهر ۱۴۰۱ ساعت 20:27 توسط کیوان رحمانی  |