اشعار ودلنوشته های کیوان رحمانی
درباره سایت
امکانات وب
نوستالژی وار مینویسم
پشت افکار خورنسی
باچتر بی واهمه میروم
باران باران نیست
این روزها تگرگ به دیوار اندیشه میکوبد
پازل زندگی ارایش خودرا باخته است
باختیم خودرا به کودکی
با جامه ای کهنه
و دلی اکنده از نور که
در لباس صداقت معمای لاینحل
جورچینی میکند
اما اینبار
به حرمت رنج
به کرامت درد
می روم
و احساسم را زور آزمایی میکنم
تا بدانند
و بدانند
که"شب" همچنان بیهوده میگذرد
برچسب: معمای زندگی,معمای زندگی در مریخ,معما زندگی,
نویسنده: لیلا طاهری