دست انداز اندیشه

دل پر از راز است و چون همراز نیست

کس در این شهر فکر دست انداز نیست

رنگ اگر باشد چه سود همرنگ نیست

ساز ما میخواند اما چه چه آواز نیست

پر شدیم از بغضص دز خواب عدم اما کو؟

رهرویی کز وصل،،گوید خواب من در ناز نیست

ما بهای مهر را در جامه پنهان کرده ایم

چون کنیم پنهان،دری سوی چراغی باز نیست

ورد خواندیم ناله کردیم ما سحرگاهان بریدیم

شاه اندیشه کجاگوید که کس دمساز نیست

خط پایانی اگر باشد به آن دل بسته ایم

خط عمر ما همین بود؟شایدهم آغاز نیست

در بهاران چه چه بلبل غمی دارد اگر

""کس در این وادی دلش آماده ی پرواز نیست""